Serducha » Muzyka

Wspomnienie 2009

Darek — Sun, 03 Jan 2010 02:32:52 +0000

Pamięć topnieje, jak śnieg ogrzany wiosną nowego.

Mam wiosnę w głowie, ale przypominam sobie ten nowy etap jaki przeszedłem. Wtedy 08.03.2009, nie spodziewałem się, że tak długo będę oddalał spotkanie z moim hobby. Ten filmik na dole, mojego autorstwa, jest jednym ze wspomnień 2009.

+++

Heli 2009

Papaya

Darek — Fri, 18 Sep 2009 21:24:20 +0000

Czasem radość wraca po latach zakurzenia, mocniej jak kiedyś…

Ukłony dla Urszuli Dudziak, za pomost między jazz-em, a prostą zabawą.

+++

Papaya

Michael Jackson

Darek — Sat, 27 Jun 2009 02:26:48 +0000

Zmieniał wszystko, nawet własne ciało.

Ta tragiczna wiadomość dopadła mnie w środku nocy. Czasem mam takie wrażenie, że KRÓL chciał, żeby tak to wszystko się skończyło. Jego planowany powrót tego lata okazał się mega strzałem w dziesiątkę. Bilety sprzedane na pniu. Upewnił się, że nadal jest KRÓLEM i po prostu wysiadł… Zresztą Lisa Marie Presley, córka Elvisa Presleya i była żona Michaela Jacksona wspomniała coś, że KRÓL wiedział jak umrze…

+++

Michael Jackson Liberian Girl

Wes

Darek — Sat, 07 Mar 2009 12:16:40 +0000

Nagle okazuje się, że okazując siebie jesteś kimś.

Magiczny okres trwa dalej. Zafascynowany odkryciem mojej super piosenki z dawnych lat, postanowiłem poszukać co nieco w necie. Uderzyłem w MySpace i znalazłem to co chciałem. Autor Alane, czyli Wes, ma swoje konto w tej społeczności, jakby z automatu wysłałem mu zaproszenie. Po chwili zostałem umieszczony w jego Top znajomych obok takich sław jak Madonna, Celine Dion, Donna Summer, Erykah Badu, Wyclef Jean, Lionel Richie. Sympatycznie się poczułem.

Kocham Cię NIEBO moje, bo rozświetlasz ciemnoty nastroje.

+++

Wes – Awa awa

Fragamtycki

Darek — Sat, 07 Feb 2009 16:05:06 +0000

Fala powtórzeń zalewa nudę.

Trochę się sfragmaczyłem po poznaniu Fragma Tocas Miracle 2008, niby to nudne słuchać jakiegoś kawałka w kółko, ale znajdując kolejne wersje tego utworu dochodzę do wniosku, że coś w nim jest.

Wyobraź sobie, że w słoneczny dzień siedzisz na brzegu jeziora, a ktoś dopływa do brzegu. Przecież to ONA, wychodząc rozpyla tęczę pyłu wodnego, zawirowaniem swoich mokrych włosów. I jak tu nie cieszyć się z życia?

+++

Fragmas Fine – Mary J Blige vs. Fragma

Poznanie

Darek — Fri, 16 Jan 2009 09:12:44 +0000

Wystawiam myśli z moich oczu, aby się utwierdzić, że to wciąż naprawdę trwa.

Każdy z nas słucha różnych gatunków muzyki. Jedni są bardziej wielogatunkowi, inni są fanami tylko jednego stylu, rodzaju gry itp. Każdy z nas ma jakieś zainteresowania, jedni mają ich niewiele, drudzy są zafascynowani prawie wszystkim…

Kiedyś, gdy mieszkałem w innym kraju, nauczyłem się tamtejszego języka do tego stopnia, że wczułem się w ich „osobowość narodową”. Banalne przykłady, dowcipy jakimi operują, nie są przetłumaczalne na język polski, ale ty jako ich słuchacz, znający ich język i tok myślenia, jesteś jakby dodatkowym człowiekiem. Masz kolejną osobowość, kolejne doznania, a sam jesteś tylko jeden…

Słuchając wielu gatunków muzyki, pomnażasz paletę swoich doznań, nie musisz w jednym kierunku budować maksymalnego pałeru, dostajesz jakby dodatkowe zmysły i bonusy, a czasem z tego miksowania rodzi się coś nowego…

Kiedy poznajesz kobietę swojego życia, to na początku fascynuje Cię jakby niewiele, czasem jest to tylko uroda, czasem to tzw. COŚ. I w całym tym tyglu uczucia, wyobraź sobie taką rzecz, że każdego dnia odkrywasz w NIEJ, coś na kształt nowego tracka, jak w muzyce, który każdego dnia robi większą melodię dla waszego związku. Budujesz coś wielkiego, niepowtarzalnego, gdy któryś z tych tracków zawiedzie, masz przyrastająca masę dodatkowych, które nie pozwolą Ci zapomnieć o NIEJ, o WAS…

+++

A tu jeden z takich, który pomnożył tracki technik, na mojej umiłowanej gitarze basowej…

Michael Manring „Excuse Me, Mr. Manring”

Dotyk

Darek — Mon, 12 Jan 2009 07:11:22 +0000

Trudno jest czuć, kiedy technologia zatrzymuje Twoje palce.

Zawsze miałem taki dylemat, kiedy maszyna przeskoczy człowieka? Pierwsze wątpliwości, czy jak wprowadzą elektroniczną perkusję, to standardowe gary przestaną być potrzebne?

Takich przykładów można by mnożyć w nieskończoność, jedno jest pewne technologia się rozwija i znajduje miejsce u boku klasycznych metod gry. Wszystko jednak razem sobie współgra. Automat wszystkiego nie zastąpi, najlepsi DJ posługują się winylami…

Tak, więc trzeba zacząć zbierać bąble na palcach, a wymęczone dźwięki ewentualnie obrobić elektroniczne.

+++

Touch and Go – Would You Go To Bed With Me

Liczby

Darek — Thu, 08 Jan 2009 02:49:30 +0000

Policzyłem do Ciebie, bo brakło mi słów.

Kolejny raz patrzę na swoją czterostrunną i nie mogę się zebrać, żeby mnie znowu palce bolały. Czas, wahadłem nastrojów, odmierza kolejne fale obiecanek, że zacznę jutro albo od poniedziałku. Jakoś pogubiłem się trochę od paru miesięcy w swoich niedawnych obiecankach dla samego siebie. Zakochałem się maksymalnie i cała moja myśl oraz fantazja, promieniuje dla mojej drugiej połówki. To piękny czas dla mnie, bo mimo wielu przespacerowanych wiosen, dzięki Tobie zmądrzałem i doroślej odczuwam radość życia. Polubiłem nawet te liczby, które nas dzielą do bliskiego uśmiechu, przecież każdego dnia jest odliczanie zmniejszające ich wielkość, bo każdego dnia zamieniam je z odległości, w wielkość mojego uczucia…

+++

Sonique – It feels so good

Gaelle

Darek — Mon, 27 Oct 2008 03:14:31 +0000

Kiedy spadam w Twoją miłość, dopiero ten puls uświadamia mi, że mogę zamknąć oczy i być w Twoim stanie nieważkości.

Spadam na maksa, ta piosenka, którą tu dodałem na końcu, odzwierciedla mój stan. Jeszcze trochę patrzę w bok jakby szukając ratunku, ale nic już mi nie pomoże. Pomoc jest wręcz zabroniona

Gaelle, moja znajoma z MySpace, jest geniuszem w tworzeniu klimatów. Jak chcecie to posłuchajcie.

+++

Gaelle – Falling

Taniec

Darek — Wed, 22 Oct 2008 01:27:20 +0000

Skadrowany wir naszych postaci odpłynął w dal.

Tańczący z…
Tańcząca z…

Ok, narastająca jedność rytmu, w kolejnym transie głośnikowych pulsarów…

Przecież możesz!

Uwolnij monotonną grawitację i zakrztuś się radością rytmu!

Ta mowa jest jak barwa wysychająca na obrazie – nigdy taka sama.
Ta radość jest jak lawina stygnąca, by choć na chwilę nie być groźna.
Te uśmiechy, są jak język właściwej planety.
Ten wir jest, jak huragan odkurzający strach.
To jest jak Ta ,która zawsze wie, że usłyszy odgłos radosnego dnia.

Nie wierzysz?
Posłuchaj, a potem ściśnij dłonie i uwolnij je jak ptaki by same zaczęły wirować…

+++

Dirty dancing – Time of my life

Funkujemy

Darek — Wed, 30 Jul 2008 04:21:38 +0000

Rytm jest radosnym lotem w nieznane.

Przypomniała mi się taka stara grupa Earth Wind and Fire, która moim zdaniem była inspiracja dla wielu zespołów grających muzykę, powiedzmy rytmiczną.

Na podstawie utworu “September”, powstało wiele śmiesznych teledysków, których przekazem jest po prostu radość, tak jak cały pulsujący styl muzyczny Funk.

W załączeniu jeden z nich.

+++

DutchWest Earth Wind and Fire September

Nowy piec

Darek — Fri, 25 Jul 2008 21:06:46 +0000

Bez pieca ciężko jest grzać

Zadzwonił do mnie mój znajomy muzyk z pytaniem czy mam jakiś porządny piec do swojego basidła? Powiedziałem, że nie ale myślę o czymś w miarę przyzwoitym.

I tak jak pomyślałem, ma dla mnie propozycje nie do odrzucenia. Kupił okazyjnie dwa piece najnowszej generacji, które mają dosyć szerokie spektrum wydajności w paśmie przenoszenia, co w przypadku mojego grania jest nie bez znaczenia. Ja, jak niektórzy wiedzą gram na basie powiedzmy trochę niestandardowo, bo wchodzę tam również wysokie tony.

Teraz tylko czekam i odliczam dni do umówionego spotkania, kasę już odliczyłem, gorzej będzie tylko z jej utrzymaniem, na poziomie zadawalającym umówiony zakup

+++

Doug Wimbish Halifax

Zastanawiam – granie

Darek — Tue, 24 Jun 2008 23:50:39 +0000

Dylematem jest szukanie nowego lub doskonalenie starego.

Tak myślę o swoim graniu i dochodzę do dylematu:

- doskonalić warsztat na gitarze, czy może pójść totalnie w elektronikę i malować dźwięki z komputera tylko?

Po zastanowieniu dochodzę do wniosku, że trzeba łączyć, mieszać i farbować co się da.

Dawno temu, gdy chciałem być perkusistą, a myśl grania na gitarze basowej dorastała do mnie niepewnie, do użytku zaczęły wchodzić automaty perkusyjne. Zacząłem się martwić, że to koniec grania na zwykłych garach i poszedłem w kierunku basu. Miałem tam okazję wyładować się rytmicznie i melodycznie. Teraz nie żałuję, bo basówkę łatwiej zabrać ze sobą, jak cały zestaw perkusyjny.

Po wieloletniej przerwie i braku zainteresowania muzyką wracam i jestem szczęśliwy, obecna technologia pozwala na wiele i cała orkiestra zajmuje mniej miejsca jak gitara

+++

THE ROOTS – SEED 2.0

Zastanawiam – slapowanie

Darek — Tue, 24 Jun 2008 14:16:23 +0000

Gdy wracasz do tego co dawno odkryte, często odkrywasz to na nowo.

Wracam do grania. Poznałem takich odlotowców na majspejsie, zza wielkiej wody i zaczynamy się wstępnie zagadywać. W zasadzie to oni sami mnie zagadali i nie wierzyli, że ja wywijam tylko na basie. Oni kręcą totalne klimaty do tyłu, a mnie się to bardzo podoba. Taka muzyka nie jest popularna, ale za to ja ją lubię, bo nie ma jej w radio itp. Zobaczymy jak totalne wsiąknę, to będzie, mniej czasu na pisanie wierszyków. Zapewne wielu z was wtedy odetchnie haha.

Moja czterostrunowa już się cieszy (gitara basowa) , ale ja chyba po wakacjach pokuszę się o sześciostrunową. Na razie znowu mam bąble na palcach, ehhh…

Chciałbym przez wakacje w technice slapu dojść do tego, co wywija ten koleś na pięciostrunowej – video poniżej. Szkoda , że nie wiem o czym gadają, może suczz by coś z tego zrozumiała.

+++

Amazing Bass Guitar Player

Zastanawiam – przeboje

Darek — Wed, 18 Jun 2008 12:08:09 +0000

Czasem wstajemy w nocy, aby sprawdzić czy to co stworzyliśmy istnieje.

Jedni tworzą coś bardzo długo i robią mega hit, ale potem nie mają już pomysłów, a inni trzaskają jak z kapelusza wiele hitów. Od czego to zależy? Czasem sobie myślę, że w przypadku tych pierwszych utwór powstaje przez dłuższy czas i artysta wykorzystuje wszelkie swoje pomysły jakie udało mu się „uzbierać” w ciągu jakiegoś czasu. Potem gdy wszystko już wykorzystał, w tym jednym hicie, to nie ma pomysłów na dalsze. Nie jest to do końca kwestia talentu, tylko jakby otwartości. Każdy z nas ma swoje ulubione klimaty, ale to właśnie jest naszym ograniczeniem. Trzeba próbować nieznane, inaczej nasze znane zacznie się cofać.

+++

Los Del Rio – Macarena

Gwiazda jednego przeboju?

Zastanawiam – muzyka

Darek — Sun, 15 Jun 2008 02:46:45 +0000

W naszych postojach życiowych, często nieświadomie dokonujemy trafnych wyborów.

Kocham każdy rodzaj muzyki, nie chcę tutaj wymieniać wszystkich gatunków muzycznych, bo zawsze można by, było niechcący lub nie wiedzący coś pominąć.
W tym całym spektrum pięknych barw, znalazłem dwa punkty wspólne:
- pierwszy to rytm, uwielbiam jak przelewają się cztery czwarte z triolami, a do tego zaskakują synkopami,
- drugi – padło jednak na jazz, fascynuje mnie tutaj autentyczna przyjaźń między muzykami, gdy grają. Każdy ma swój moment na niepowtarzalną poezję dźwięków w danej chwili, a pozostali wzrokiem otwierają mu wejście na solo. To jest niesamowite, to jest prawdziwa sztuka grana na żywo!
Zastanawiam się co w muzyce jest tak magicznego, że pozwala mi na kolejne starty w nieznane, kolejne loty w kosmos, gdzie nasyciwszy samotną samotność, chcę wracać jakbym miał do kogo?
Bo taka jest ta muzyka, zawsze wierna i odmienna, trudno się nią znudzić. Podobnie jest z kobietami. Każdy z nas facetów spotyka na swojej drodze taki przebój, który zmusza go do niekonwencjonalnych działań

+++

Herbie Hancock – Cantaloupe Island

Niski ton

Darek — Tue, 20 May 2008 03:08:24 +0000

Zrobić taki ton, aby marynara na plecach furczała.

Dzisiaj pogadałem trochę, ze znajomą z matrixa. Ona jest zapaloną basistką i jej gusta muzyczne nieraz były dla mnie inspiracją. Czasem się spieramy, o to kto lepszy w tym basowym graniu, oraz co nowego w tym grubostrunnym świecie. Pomimo, że nie przepada za czarodziejami dźwięków, jednak zrobiła wyjątek dla Doug Wimbish, określając go jako jednego ze swoich faworytów. Przy okazji ja się załapałem, w tą technologię, bo sam lubię czarować dźwięki z basu.
I tak oto zostałem, dzięki niej, wiernym fanem Douga i niezatapialnej Imogen Heap.
Teraz sobie pomyślałem, że zawsze są dziwne czasy. Obecnie dziewczyny wchodzą w grę na gitarach basowych, które jak wiadomo mają grube struny i ciężko się na nich gra. I cóż nam facetom zostanie, jak kobiety przejmują władzę w wielu dziedzinach?
Chyba tylko niski ton, w bezradnym głosie

+++

Bass Groove – Doug Wimbish

Natalko, wielki Szacun dla Ciebie za ciekawe uwagi o życiu!

Muzyka

Darek — Sat, 17 May 2008 02:25:16 +0000

Owijam kokon moich marzeń dźwiękami duszy mej.

Bardzo ją lubię, często jest dla mnie wszystkim co mam. Rozumiemy się bez słow. Kiedy ona gra jestem bardzo wysoko, widząc śmieszność codzienności. Kiedy ją tworzę, to za każdym razem jest inna. Nasze spojrzenia nigdy się nie krzyżują – patrzymy razem jeszcze dalej.

+++

In The Air Tonight – Phil Collins

Już za rok matura

Darek — Mon, 05 May 2008 06:21:37 +0000

Egzamin dojrzałości z różnych zaległości.

Dzisiaj dzień szczególny. Spora grupa internautów pisze maturę. Ale i tak ci co zostali przy klawiaturach, stanowią wciąż znakomitą większość. Nasuwa się pytanie co zrobić, żeby zdać? Może jakieś czary mary, np. przed maturą nie będę się wcale golił, albo długopis do pisania namoczę w soli itp. Może znacie jakieś magiczne i absurdalne chwyty, aby napisać dobrze ten egzamin, bo jak nie to co?
Za rok matura?

P.S.
Pamiętaj zdasz najlepiej – już ja i Serducho się o to postaramy

+++

Czerwone gitary – Matura

Anonimowi przyjaciele

Darek — Sat, 03 May 2008 02:58:59 +0000

Przez Twój kostium widzę tylko duszę, ciało jest nieistotne.

Kiedyś, dawno temu gdy było mi źle miałem takich swoich anonimowych przyjaciół, na których mogłem zawsze liczyć. Zapytacie jacy to przyjaciele, skoro anonimowi? Łączyła ich wspólna nazwa – Muzyka. Byłem, jestem i będę wrażliwym człowiekiem, co nie zmienia faktu, że buduje sobie z roku na rok coraz sprawniejszą skorupę przed tymi, co nie są wrażliwi, inaczej już by było po mnie. Wracając do przyjaciół, jednymi z nich są pozostający od prawie czterdziestu lat anonimowi członkowie grupy The Residents. To absolutni prekursorzy stylu gry nazwanej awangardą i video-artu. Jak kiedyś wspomniałem ich muzyka zafascynowała mnie dawno temu, swoim klimatem jakby „jechała do tyłu”. Jazz przy tym, to muzyka łatwa i przyjemna, chociaż znakomita większość z was nie trawi lekkich odmian tego stylu. Zresztą posłuchajcie sami, na końcu tego posta wstawiłem próbkę ich gry w utworze The Residents – Satisfaction. Tak, to jest jakby przeróbka The Rolling Stones – Satisfaction. Wybrałem ten utwór, choć nie jest on sztandarowym przykładem ich grania, specjalnie dla was, abyście znali przynajmniej melodię. Jak znam życie i tak dla większości z was to będzie tzw. kocia muzyka

Około siedem lat temu byłem na ich koncercie w warszawskiej Sali Kongresowej i ku mojemu zdziwieniu sala była pełna, a i VIP-ów trochę przyszło z tamtych czasów, wśród których obok mnie siedziała taka piosenkarka, co do dzisiaj śpiewa

+++

The Residents – Satisfaction