Falstarty naszych oczekiwań, zdobyły osobno metę.

Pierzaste kreski naszych marzeń przecięły się gdzieś wysoko, za daleko aby wspólnie wylądować na lotnisku naszych pragnień.

Z jednej strony szkoda, ale czy nie lepiej?

Daleko nam do ostrości twarzy, daleko nam do bliskości słów, daleko nam do czułości ust, daleko nam do uśmiechu rąk…

W parowcu moich wspomnień ustawiłem całą wstecz, aby desperacko odszukać Twój głos.

Poplątałem kable naszych marzeń i zrobiłem miły gest, podłączyłem je od nowa, ale czy nadal słuchamy tych samych fal?

Dobrze, że tak jest, przyjdzie wiatr nowych oczekiwań i rozdmucha pierzastą kreskę, zanim znudzeni dniem zgasimy noc…

+++

Nieprawda – Łukasz Zagrobelny