W całej tej próżni, słyszę bełkot swoich ruchów.
Wiele drzew, niepoliczonych wciąż trwa,
Wiele dróg, nieprzejezdnych zalał wiatr,
Wiele spraw, przespałem w smutnych snach.
Radochą jest, oczekiwanie na niespełnione,
Radochą jest, pustka szorująca pokład pojazdu,
Smutasem jest szczęście, które mało trwa,
Smutasem jest miłość, która wiecznie trwa…
+++
Krystyna Prońko – Jesteś Lekiem Na Całe Zło
Podobne wpisy:
Która kłódka Wasza?
A o kogo chodzi?