Nie nadążam z liczeniem czasu.

Ostatnio jakoś czas szybko leci, wydaje mi się, że tygodnie to dni, a miesiące to tygodnie. Niby życie biegnie coraz szybciej, sprawniej, dzięki temu choćby, że ciągle jesteśmy w zasięgu, a to mediów, a to komunikatorów i innych gadżetów.

Przypomina to trochę karuzelę w lunaparku. Wsiadamy i cieszymy się podczas startu, obraz się fajnie obraca, a po chwili wszystko się zlewa i z czasem chcemy już wysiąść, aby coś zmienić.

Żyjemy od spraw – załatwionych bądź nie. Popędzani terminami, gnamy od stresu do stresu. Z tego coraz częściej robi się nasz rytm, a nie z zachodów słońca. Zarwane noce, zadymione sprawy, łgarska obrona.

Eh, ta karuzela dni…

+++

Maanam – Karuzela marzeń

Polecane:

Podobne wpisy:

1. Dziecinnie
2. Wiosna
3. Oczekiwanie
4. Deprech mode
5. A jednak Hardcore

1. 

   RenifeR

   9 lipca, 2008 at 2:56 pm

   A mi czas się cholernie dłuży. Zawsze tak jest, że gdy na coś czekam czas jakby się zatrzymuje… Głupie.
2. 

   Darek

   9 lipca, 2008 at 3:03 pm

   Wcale nie takie głupie, bo ja też jak czekam na kogoś to mi się czas dłuży