Czy gdy wejdę oknem bez słów, to czy uśmiechem obejmiesz obraz mój?

Zatraciłem swoje zmysły , aby słońce padło znów.
Odebrałem wielkie brawa, chociaż dzień był tylko Twój.
Zaklinałem swoje myśli, by w Twym oknie wciąż powiewał portret mój.
Nasza mapa wspólnych dróg jest tuż, tuż…

By to co zamknięte, odkręciło fontanny radości i powodzi szał…

+++

Luka – Suzanne Vega

Polecane:

Podobne wpisy:

1. Bez Ciebie
2. Moja muza Sylvia
3. Oczami
4. Ze mną
5. Zachmurzenie