Po co nam rakiety wspomnień, skoro teraz możemy strzelić w przyszłość?

Nie trzeba strzelać w przeszłość, bo to już nie istnieje,
Nie trzeba wchodzić w rany, bo zagojone są od dawna,
Nie trzeba łapać smutku, bo sklejony jest z ranami.

Popatrz właśnie tu, jest ciągle niewygodnie,
Popatrz trochę w dal, to właśnie jest już dobrze,
Popatrz całkiem w dal, już dźwigam most Twych marzeń.

Zastawiam cały czas, w ruletce naszych dni,
Zastawiam płomień nasz, w ognisku naszych marzeń,
Zastawiam już ten czas, który kwitnie nam od rana.

+++

Clubbed to Death 2 Rob Dougan

Polecane:

Podobne wpisy:

1. Skarb
2. Polerowanie
3. Powracam
4. Moje lasy
5. Oczekiwanie